رویدادها

...

  • امروز : سه شنبه - ۵ تیر - ۱۴۰۳
  • برابر با : Tuesday - 25 June - 2024

::: آخرین مطالب

پژوهشکده مطالعات وقف و نیکوکاری (خیرماندگار) کشف «خود» و زیستن با «دیگری» جایگاه نهادهای خیریه در ارتقای کارکرد تأمین مالی خرد به‌ منظور فقر زدایی | دکتر محمد سلیمانی خیریه‌ها در جهت خانه‌دار کردن نیازمندان گام بردارند. نوآوری اجتماعی در جوامع محلی با تأکید بر تجربیات جهانی در حوزه پیشرفت راه‌هایی برای توسعه امر خیر در نسبت با پیشرفت کشور برون‌سپاری تحول اجتماعی | سوزان کاتس واتکینز. آن سوییدلر و توماس هانان (ترجمه: احمد سعیدی) درس‌هایی از Santé Diabète در مالی | استفان بسانکن و همکاران (ترجمه: فاطمه عبدالعظیم بیگ) سازمان‌های غیردولتی و مسئله بیکاری | علیرضا اسکندری‌نژاد سازمان‌های غیردولتی و نقش آنها در توسعه پایدار جامعه | زین‌العابدین نور حسنی و همکاران (ترجمه: فاطمه عبدالعظیم بیگ) فرهنگ نیکوکاری نا امنی روانی جامعه را از بین می‌برد رشد خیریه‌ها در نقشه پیشرفت کشور | محسن الیگودرز کوشش‌ها و کشمکش‎‌ها در نسبت نیکوکاری با پیشرفت ایران | نعمت‎الله موسی‎پور کارکردهای نیکوکاری در پیشرفت کشور | سید حسین سیدی شماره ۹ (بهار ۱۴۰۲) شماره ۸ (پاییز و زمستان ۱۴۰۱) اطعام پایدار بر پایه کرامت انسانی نقش آستان‌های مقدس در اشاعه فرهنگ اطعام و نیکوکاری | محمدرضا مداحی استعاره اجتماعی از یک دستور الهی | مریم محمدی مردم فقیر بازیچه نیستند | حسین شیخ

12

رشد خیریه‌ها در نقشه پیشرفت کشور | محسن الیگودرز

  • کد خبر : 1347
  • 01 آذر 1401 - 13:48
رشد خیریه‌ها در نقشه پیشرفت کشور | محسن الیگودرز
تحقق عدالت با هر تعریف و کارکردی، نیازمند تحقق جامعه مدنی و رشد و گسترش نهادهایی است که به عنوان واسط، حوزه قدرت و ثروت را با توده مردم و طبقات مختلف اجتماعی پیوند می‌دهند. در این میان نقش نهادهای مردمی و از جمله خیریه‌ها بسیار مهم و تعیین کننده است.

فراز و نشیب‌های تجربه تاریخی بشر در خلال هزاران سال کنش زیستی و اجتماعی آن، چنان است که گاه مطالعه مدل پیشرفت تمدنی جوامع را با چالش‌های فراوانی مواجه می‌سازد. در متن این تجربه تاریخی است که بشر توانسته است تا با عبور از مدل پیشرفت تک ساختی به مدل توسعه پایدار دست پیدا کند. مدلی که نقاط تمایز مولفه‌های آن قابل تعمیم بوده و علیرغم وابستگی به عناصر بومی، بیشترین سطح هم پوشانی با مدل‌های جهانی را از خود بروز داده است.

تا پیش از تجربه جهانی شدن، عوامل موثر در رشد و پیشرفت یک کشور، به مجموعه‌ای از متغیرها وابسته بود. مولفه‌هایی که می‌توانست، بسته به موقعیت‌هایی که یک سرزمین در آن قرار می‌گرفت، با نقاط دیگر جهان متفاوت و گاه متضاد باشد. این متغیرها بیش از آنکه کیفی باشند، کمی بودند و عناصر شکل دهنده آن‌ها تحت تاثیر عوامل مختلف، همواره در معرض تغییر و دگرگونی قرار داشتند.

جوامع در طراحی مدل پیشرفت خود، به رشد کمی عناصر مادی و تامین هرچه بیشتر رفاه توجه دارند. در حالی که در مدل توسعه پایدار، علاوه بر عناصر کمی، کیفیت زندگی و عناصر غیرمادی تمدن نقش تعیین کننده را بر عهده دارند. خط تمایز تجربه پیشرفت در جهان گذشته با تجربه توسعه یافتگی در جهان مدرن و پسامدرن به مولفه‌های بنیادین آن‌ها باز می‌گردد. مولفه‌هایی که در یکی کمیت را در الویت قرار داده و در دیگری به کیفیت نظر انداخته است.

توسعه در چارچوب مفهومی، ابزارها و دلالت‌های خود را پیدا می‌کند. در این معنا، توسعه روندی است که پس از پیشرفت یک جامعه تحقق پیدا می‌کند و چشم‌انداز توسعه، مبتنی بر رشد کیفی عناصری است که جامعه پیش‌تر به آن‌ها دست یافته است. بدون رشد و پیشرفت کمی در صنایع، کشاورزی و تولید علم و تخصص، امکان دستیابی به مدل توسعه منطقه‌ای و پایدار فراهم نخواهد شد.

در الگوهای رایج از توسعه، مجموعه‌ای از پارادایم‌های مختلف وجود دارد که اغلب مبتنی بر نهادهای مدنی و گسترش عدالت اجتماعی است. به تعبیر دیگر توسعه مدلی از پیشرفت است که بیشترین ارتباط معنایی و کارکردی را با مفهوم عدالت و تحقق آن برقرار می‌سازد. به این ترتیب جامعه توسعه محور، جامعه‌ای است که به میزان قابل قبولی از رشد و پیشرفت صنعتی و رفاهی دست یافته و در ادامه در جستجوی تحقق عدالت و پیاده‌سازی گونه‌هایی از آن است.

تحقق عدالت با هر تعریف و کارکردی، نیازمند تحقق جامعه مدنی و رشد و گسترش نهادهایی است که به عنوان واسط، حوزه قدرت و ثروت را با توده مردم و طبقات مختلف اجتماعی پیوند می‌دهند. در این میان نقش نهادهای مردمی و از جمله خیریه‌ها بسیار مهم و تعیین کننده است.

نهادهای خیریه در مهم‌ترین کارکرد خود، تحقق عدالت اجتماعی را جستجو نموده و تلاش می‌کنند با بهره‌مندسازی اقشار محروم جامعه از حداقل‌های ممکن، روند توانمندسازی آن‌ها را برای دستیابی به سطح قابل قبولی از رفاه تسریع نمایند. در این معنا رفاه سطحی از برخورداری عمومی از توان اقتصادی است که کمک می‌کند تا افراد جامعه به سطح کمی و کیفی مطلوبی از زندگی دست پیدا کنند. کیفیتی که تحصیل، معاش و کنش اجتماعی در آن امکان‌پذیر باشد. با این رویکرد، هر فرد، نهاد یا موسسه‌ای که رویکردهای نیکوکارانه دارد، بخش از نظام عدالت محوری است که فرایند توسعه به آن نیازمند است.

لینک کوتاه : https://ava.kheir.ir/?p=1347
  • نویسنده : محسن الیگودرز

برچسب ها

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه

قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید مدیریت تارنما منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.